MUZYKA NA PAPIERZE

JOHN LYDON (współpraca: Andrew Perry) „GNIEW JEST ENERGIĄ. MOJE ŻYCIE BEZ CENZURY”

Lubię punk rocka, ale muzycznie bliższe jest mi to, co działo się w ostatnich latach szóstej i na początku siódmej dekady wieku dwudziestego. Bo jest bardziej frapujące, mniej przewidywalne i poskładane z bardzo różnych, często – na pierwszy „rzut oka” – niepasujących do siebie elementów. Jednak ideowo podpisuję się pod tym, co zadziało się w głowach młodych ludzi około roku 1976, czyli w momencie, kiedy już nie przynudzano niemającym pokrycia w rzeczywistości hasłem „pokój, Stary”, a jeszcze nie wciśnięto się w irokezowo – glanowy uniform z powtarzanym do obrzydzenia „no future”. A uosobieniem tego, nazwijmy to umownie ROKU 1976 jest Więcej >

SIMON REYNOLDS „PODRZYJ, WYRZUĆ, ZACZNIJ JESZCZE RAZ. POSTPUNK 1978-1984”

Gdy czytałem Podrzyj, wyrzuć… (Wydawnictwo Krytyki Politycznej, wydanie polskie: 2015), to naszła mnie ochota, żeby siąść przy wysłużonym, rozstrojonym pianinie, do którego mam dostęp i zacząć tworzyć muzykę. Zgodnie z postpunkową zasadą: zrób to sam. Kolejny krok to wstawienie do pokoju mikrofonu, „odpalenie” komputera i nagranie tego wszystkiego, co udało mi się ułożyć. Później skserowana okładka i… płyta gotowa! Zgodnie z postpunkową zasadą: zrób to sam i wydaj to sam. I nieważne, że nie potrafię grać na pianinie, czy gitarze. Nawet nie powinienem sobie tym głowy zawracać, ponieważ dla większości postpunkowych twórców znaczenia nie miał fakt, że nie potrafią grać Więcej >

„JAN KANTY OSOBNY”

Anawa, Szalona lokomotywa, Harfy Papuszy, Kur zapiał  i inne duże formy muzyczne (s. 271), album Consensus. Piwnica pod Baranami, znajomość z Piotrem Skrzyneckim. Grzegorz Turnau i inni. Prace wykonywane techniką tak zwanego żel-artu. Na zakończenie o Artyście, między innymi, Hanna Banaszak, Leszek Aleksander Moczulski i Zbigniew Wodecki. A na deser… dołączony do książki CD ze wspomnianym utworem Kur zapiał.

To wszystko w długiej, niezwykle interesującej rozmowie Jana Kantego Pawluśkiewicza z Wacławem Krupińskim (Wydawnictwo Literackie, Kraków 2015).

Faktycznie, przeszkody mobilizują mnie do doskonalenia tematu (s. 13); [Pieniądze] dają wolność. Nie jest istotne, ile ich mam, ale co mogę za nie zrobić (s. 18); Zamknięcie się w ramach jednej Więcej >

SBB: „WIZJE. AUTORYZOWANA HISTORIA ZESPOŁU”

Rok 2003. Nakładem Śląskiej Witryny Muzycznej ukazuje się książka o SBB pod tytułem Wizje. Autoryzowana historia zespołu. Objętość – ponad 470 stron. Biografię można podzielić na trzy części. Pierwsza to historia zespołu, druga – kilkanaście wywiadów przeprowadzonych na potrzeby Wizji (między innymi z autorem tekstów, Romualdem Skopowskim – Julianem Matejem), natomiast w trzeciej jest dyskografia, filmografia, kalendarium, teksty utworów i jeszcze kilka innych interesujących rzeczy dotyczących SBB i Józefa Skrzeka solo.

Rok 2014. Zdobyć Wizje to rzecz trudna do wykonania – nowych egzemplarzy nie ma, a używane, podobno, bywają na aukcjach internetowych i w tym podobnych miejscach. Ale się udało. Biografię SBB udostępnił mi pewien miłośnik Więcej >

„GRUNT TO BUNT. ROZMOWY O JAROCINIE” – TOM CZWARTY

Jeżeli ktoś sądzi, że w poprzednich tomach książki Grzegorza K. Witkowskiego na temat tamtego „Jarocina”, czyli Festiwalu, który skończył się w 1994 roku, zostało powiedziane już wszystko, to niech przeczyta chociażby rozmowę z muzykami Proletaryatu, którzy wspominają jak pewien znany zespół, wspierany przez innych znanych muzyków, przez kilka dni na festiwalowej Małej Scenie próbował zarejestrować album live (od s. 121). Albo z Bogusławem „Gutkiem” Gutowskim, który zdradził, że zdarzało się, że młode zespoły, które dostały się na Dużą Scenę, kusiły realizatorów dźwięku alkoholem i pieniędzmi, żeby zabrzmieć lepiej niż konkurencja (s. 204). Czy z Robertem Kaźmierczakiem, który wraz z innymi Więcej >

TOMEK LIPIŃSKI, PIOTR BRATKOWSKI „DZIWNY, DZIWNY, DZIWNY”

Kiedy zacząłem czytać rozmowę Piotra Bratkowskiego z Tomkiem Lipińskim (wydawca: The Facto, 2015) liczyłem na to, że w tej książce znajdę dużo informacji, wspomnień czy anegdot na temat tego, z czym jej bohater kojarzy mi się najbardziej, czyli z grupą Tilt, ścieżką dźwiękową do filmu Słodko gorzki, programem telewizyjnym 60/90 i koncertem na moim pierwszym Przystanku Woodstock. Okazało się, że „nie tędy droga”.

Moja ciekawość Lipińskiego – artysty została, w większości, zaspokojona, ale niedosyt pozostał, ponieważ Dziwny, dziwny, dziwny to odstępstwo od reguły mówiącej, że długa rozmowa z muzykiem będzie dotyczyła przede wszystkim muzyki. Więcej tu Lipińskiego – człowieka (pierwsze wcielenie Tiltu pojawiło Więcej >

HALIŃSKI LESŁAW „MARK KNOPFLER”

Kolejna książka (wydawca: In Rock, Czerwonak 2013), którą kupiłem krótko po premierze wydawniczej, a przeczytałem dopiero teraz. Zawartość nie zrobiła na mnie piorunującego wrażenia, ale jako czytelnik pragnący poznać historię Dire Straits i artystyczną drogę Marka Knopflera przeczytałem ją z zainteresowaniem.

Oto kilka plusów i minusów Marka Knopflera: + Dire Straits i Knopfler solo w jednym miejscu, po polsku. + Aktywność muzyczna artysty płyta po płycie z opiniami na temat każdego z wydawnictw, trasa koncertowa po trasie koncertowej ze szczególnym uwzględnieniem koncertów w Polsce (interesujące opinie towarzyszących Knopflerowi artystów na temat koncertów i miejsc owych koncertów w naszym kraju). + Dodatki w postaci Więcej >

TOMASZ JAŚKIEWICZ, WITOLD GÓRKA „BYŁEM GITARZYSTĄ NIEMENA”

Chochoły, Akwarele, Niemen Enigmatic, Bemibem, początki Grupy Niemen. Współpraca z Czerwono-Czarnymi, Klanem, Tadeuszem Woźniakiem, Zdzisławą Sośnicką i Stanisławem Soyką. Obecność albumach Dziwny Jest Ten ŚwiatNiemen EnigmaticOdcień Ciszy Bemowe Frazy. Oto  muzyczne (niekompletne – nie wynotowałem wszystkiego) CV gitarzysty, który od dziecka źle widzi na jedno oko, co nie przeszkodziło mu amatorsko zająć się malarstwem, i nie słyszy na jedno ucho: Nie wiem, co to stereo i nie słyszę pewnych pasm. Od dziesięcioleci gram w różnych zespołach i prawdopodobnie jestem jedynym z zainteresowanych, który nie słyszy dokładnie tego, w czym uczestniczy (s. 9). Tomasz Jaśkiewicz.

Byłem gitarzystą Niemena (wydawca: Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o. o., Warszawa 2014), to książka Więcej >

MAŁGORZATA DZIEMITKO-GWIAZDOWSKA, WOJCIECH TREMPAŁA „NIEWIETRZONE MIASTO. PRZEMYSŁ MUZYCZNY POKOLENIA PRZEŁOMU CYFROWEGO”

Ta książka od razu wzbudziła moje zainteresowanie. – intrygujący tytuł, przykuwająca uwagę okładka i zawartość (jestem „nakręcony” na wydawnictwa regionalne, od kilku lat głównie w wydaniu muzycznym). Nabyłem ją tak szybko jak się dało, ale przeczytałem dopiero kilka tygodni temu. Polecam!

Niewietrzone miasto (Bydgoszcz 2014, wydawca: Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy) to zbiór rozmów z muzykami zespołów działających (w czasie przeszłym lub teraźniejszym) głównie w Bydgoszczy. Choć w treści nie brakuje wątków nawiązujących do podtytułu książki – Przemysł muzyczny pokolenia przełomu cyfrowego (na przykład możliwości promocyjne w dobie „przedinternetowej” i później – rozmowy zostały przeprowadzone w roku 2012), publikacja Małgorzaty Dziemitko-Gwiazdowskiej i Wojciecha Więcej >

MOGILNO. MALARZE I ŻOŁNIERZE W „TERAZ ROCKU”

W najnowszym numerze Teraz Rocka dwie strony o najpopularniejszej piosence grupy Malarze i Żołnierze - Po prostu pastelowe (Koziczyński B., „Po prostu pastelowe”. Malarze i Żołnierze, 2014, nr 9, s. 36-37). Stanisław Holak o problemach z ułożeniem melodii: Sytuacja zrobiła się nerwowa, podchodziliśmy do mikrofonu po kolei… .[...] W końcu stanął Witek Niedziejko, grający na saksofonie, który od niechcenia „przegadał” tekst. Chciał tylko podzielić sobie rytmicznie całość. Wszystkim się spodobało i kazaliśmy mu to powtórzyć. I tak to zostało nagrane (s. 36). 

Miesiąc wcześniej w tym samym miesięczniku ukazała się recenzja albumu Malarzy i Żołnierzy pt. Pięćdziesiątka (2014, nr 8, s. 67-68). Robert Filipowski ocenił album na dwie i pół gwiazdki (na 5 Więcej >